Een Thaise mier is een klier

29 aug

Het klimaat hier kan je niet kil noemen. Zelfs tijdens de koudste 3-tevens de helderste-maanden schommelt de temperatuur rond 15 graden.
Negen maanden per jaar wordt het ijsthee voor denk, lees en schrijfuren in het bloghok.
Ik ben inmiddels gewend aan de keutels van de tjiftjafs, ook tjingtsjok genoemd, en de wiebelende webben van de spinnen achter de ventilator.

De malafide muggen dazen langs mijn lichaam, maar zwijmelen naar de tegels dank zij een flesje met een stekker. Als je dat in het stopkontakt steekt, verspreidt het een beetje muffe geurmaterie. Het is te doen met ramen en deur open en de ventilator suizend. Maar het is en blijft gevaarlijk gif (esbiothrin!). Veiliger en goedkoper is het om de atomizer te vullen met citroengras extract.

Een nieuwe tegenstander meldde zich echter. Mieren bouwden een nest in mijn computer en onder mijn keybord. Bloggen is dus mieren pesten!

Een pas de deux met Lao Telecom

23 aug

Ik hoor vaak zowel Thai als expats zeggen dat Laos 4G heeft. Sterker nog, op de meest gelezen en zeer uitgebreide (engelstalige) blog voor expats in Thailand ( www.thaivisa.com ) werd dit ook beweerd. Tijd voor een onderzoekje.

Ik sprak met Wei Jiang, de Chinese eigenaar van de beste ICT shop in de grote hal (derde winkel ter linkerzijde) aan de Laotische kant van de grensbrug van Nong Khai. Ik vroeg hem ook om mijn Nokia N8 te testen.

Het was meteen duidelijk dat er geen 4G ontvangst was. Het 3G telefoon signaal was uitstekend, zowel bij Lao Telecom, als bij Unitel. Ook het mobiele internet was snel bij beide providers. Maar Lao Telecom heeft een betere dekking, wist hij, omdat een vriend het Lao signaal had getest (met een Nokia en een Huawei toestel) in Nong Khai en andere Thaise plaatsen langs de Mekong. Ook Tango Lao heeft een lagere dekking. Orange Lao heeft een zwak signaal.

Mobiel internet is niet goedkoop, noch in Thailand (soms traag EDGE, ook 2.5G geneoemd, maar meestal zeer traag GPRS 800Bath pm zonder limiet), noch in Laos (snel 3G 2200Bath pm zonder limiet). Je kan in de zogenaamde taxfree shop sim en netsim kaarten kopen voor 66Bath, maar ze kunnen niet gevalideerd worden; daarvoor moet je naar het hoofdkantoor van de telco in het centrum van Vientiane.
Wei Jiang liet mij zien hoe zijn mobieltje van Huawei  http://huaweimobile.com.au/products/detail/pocket-wifi-2 fungeerde als een wireless router en verbinding maakte met zijn notebook, ipad en andere mobieltjes. Hij kon 5 toestellen aansluiten op 1 netsimkaart!

Het proberen waard voor expats langs de Mekong, dacht ik zo.
De shop is bereibaar: Thai nummer +66 87 15 73 700 Lao nummer +856 20 5567 9595  email jwei1016@qq.com

PS: de APN settings voor mobiel internet zijn  ltcnet voor Lao telecom en unitel3G voor Unitel telecom

Een doodgewoonThais straatje

21 aug

Mijn straatje is nog geen 300 meter lang, het verbindt de Mekong met de provinciale weg van Nong Khai naar Pak Kaat. Toegegeven, het is een fraai gezicht om de snelstromende rivier, die hier een kilometer breed is, als het ware te zien glijden uit het straatbeton, dat lichtjes stijgend, abrupt afbreekt naar de koude diepte. De felle middagzon, doet de overkant-Laos-ineens herleven in de hoofden van de watertoeristen. De meeste bewoners van deze streek-Isaan genoemd-weten dat hun voorouders er geboren zijn.

Ten gerieve van de vissers, zwemmers en bezoekers van het jaarlijkse Naga Fireball Festival, heeft mijn buurman, de abt van de tempel, trappen en terrassen aangelegd: het grootste gedeelte van het jaar kan je 9 groepen van 9 treden zien. Nu zijn er slechts 2 groepen van 9 zichtbaar.

Maar is dit voldoende reden om het watertoerisme in mijn straatje op gang te brengen? Een oude monnik zit op 1 van de zeven terrassen te vertellen, hoe hij vroeger als burger in dienst van het Amerikaanse leger in Laos had gewerkt. Ik zie de ogen van de luisteraars over de andere oever glijden, alsof ze op zoek zijn naar een vorig leven, toen de koningen van Laos nog belangrijk waren.

Ik ken het Thaise woord voor heimwee niet, maar zou de machtige Mekong onzichtbare schepen vol herinnering dragen?

Thais ballet van het mobiele internet

20 aug

Veel landen rondom Thailand, zoals Singapore, Vietnam, Cambodja en de Filipijnen, hebben mobiel internet van de vierde generatie, althans in de steden. Dat is snel draadloos internet, vergelijkbaar met ADSL of de glasvezelkabel in Europa.
Thailand heeft echter niet eens volwaardig mobiel internet van de derde generatie, veelal UMTS genoemd. In sommige delen van Bangkok staan er weliswaar honderden basisstations (als “experiment”), maar het signaal laat op veel plekken te wensen over. Er moeten nog vele duizenden zendstations aangesloten worden. Buiten de hoofdstad zijn er wel zogenaamde wifi plekken of hotspots, maar die zijn traag. Bij voorbeeld de toeristenmarkt van Nong Khai heeft dekking van AIS in samenwerking met kabelaar 3BB.
Veruit de meeste Thai hebben ofwel geen mobiel internet ofwel een slome en instabiele verbinding van de tweede generatie(G2/GPRS). Het personeel van het Cat Telecom kantoor langs de snelweg van Nong Khai naar Udon, heeft een groot 3G bord geplaatst. De geheel Thaise werkelijkheid luidt echter: dit is een 2.5 EDGE signaal, dat vele malen trager is dan het echte 3G signaal van hun buren Lao Telecom!  http://www.thaicom.net/eng/about_ltc.aspx

Hoe komt dat toch, dat een land dat zo open minded lijkt, zo achterop hinkt in cruciale zaken voor de economische ontwikkeling? Velen noemen het “thainess” ofwel met veel vertoon samenhorigheid ten toon stellen, maar achter de schermen de degens kruisen voor macht invloed en dus geld. De drie staatstelecombedrijven hebben overeenkomsten met de drie particuliere mobiele aanbieders en slepen hun collega om de haverklap voor de rechtbank om vooral geen vet potje of postje te verliezen.

Dorpen die veraf liggen van een provinciale weg, hebben vaak geen vaste telefoon en daardoor ook geen ADSL. Ditzelfde geldt voor de glasvezelkabel (van 3BB bijvoorbeeld). Sommige expats op het Thaise platteland gebruiken enkele noodgrepen. Waar het gsm signaal ontbreekt is er maar 1 oplossing: de internetschotel geeft een meestal onstabiel signaal, maar overdag is het doenbaar.

Daar waar een (te) zwak gsm signaal op te vangen is, kan de ontvangst verbeterd worden door het mobieltje dat als GPRS ontvanger (bijv met de netsim kaart van ais voor 66Bath) gebruikt wordt, zo hoog mogelijk in een vensterbank te plaatsen, maar wel zodanig dat het de zendmast kan “zien”. Soms helpt het gebruik van een usb kabel tussen notebook en adapter (bijv de D-Link DWA-140 voor 690Bath). Kan besteld worden via www.hwhshopping.com  Het blijft natuurlijk altijd mogelijk om een antenne te plaatsen bovenin de vlaggemast.

Nieuw in Thailand is de mogelijkheid om een eigen draadloos zenderpark te maken. Het is nogal ingewikkeld en niet goedkoop. Indien een van de buren, die dicht genoeg bij een doorgaande weg woont, wel een goed signaal heeft via zijn/haar router (bijv D-Link DIR-615 voor 1290Bath), kan dat signaal versterkt worden door om de honderdvijtig meter-in ideale omstandigheden 300 meter- een zogenaamd access point (ook soms bridge of repeater genoemd) te koppelen (bijv D-Link DAP-1360 voor 1490Bath). Je hebt wel stroom nodig voor elk access point. De installatie is niet echt eenvoudig. De verbinding tussen de apparaten kan zowel met kabel als draadloos. Het beste resultaat heb ik gezien, indien alle apparaten van hetzelfde merk zijn, tot de categorie N300 behoren en beschikken over WPS, zoals bijvoorbeeld de nieuwste spullen van Netgear, D-Link en Belkin. Ik kreeg de juiste info in het ITcenter van Tesco Nong Khai. Er is een Hardware House medewerker ( www.hwhinter.com  ) met veel ervaring. Voor krachtige routers en antennes is een speciaalzaak in Udon: indien je er jouw eigen apparatuur heenbrengt, verkopen ze de nodige kabels en verzorgen de juiste aansluitingen! ( www.wirelessdd.com )

Een Boeddistisch rijbewijs

11 aug

Het toeval wou dat zowel onze brommer als die van onze buurman op hetzelfde moment geleverd werden, vanuit 2 winkels wel te verstaan. Hoewel allebei Yamaha en ook beiden rood en met electrische starter, waren het andere modellen: Nano Spark en Mio GTX. Naar aloud gebruik worden de brommers de volgende ochtend naar de tempel gebracht samen met kaarsjes, bloemen en een enveloppe.

Het rijbewijs van de tempel is duurder geworden zegt de buurvrouw.

Waarom toch, het is sinds jaar en dag 500 Baht(9 euro).

Ja maar vroeger hadden de tempelgebouwen maar 1 verdieping, zei vader abt onlangs, je moet nu met 1000 Baht komen. De Boedda woont groter en wij betalen meer, lachtte de buurvrouw haar stoutmoedige grap weg.

Ja haa Yamaha

9 aug

De keuze was gevallen op een automaat Yamaha Mio 125cc GTX. Inclusief wegenbelasting, staatsverzekering voor wettelijke aansprakelijkheid, particuliere diefstalverzekering, 4 coupons voor onderhoud en een tweekleurige voetmat: 50.000 Bath.

Bij aankomst in de brommerwinkel kregen we volgnummer 10. Dat zou een paar jaar geleden uitlopen op een lange zit. Nu worden 3 kopies gemaakt van jouw IDkaart en een kopie van jouw adresboek. De verkoopster vult een orderbevestiging in en je gaat betalen bij de kassier. Een technicus maakt ondertussen de tweewieler rijklaar. De manager voert de gegevens aan haar computer. Een half uur later worden registratiebewijs, wegenbelastingsnummer, verzekeringsbevestiging en faktuur uit de printer gerateld.

 Veel kopers wensen op afbetaling te kopen.. In de winkel zitten 2 medewerkers van Ayuthaya Bank, die de leningen ter plekke regelen. Dan heb je wel een borg met bankboekje nodig.

De verhalen over arme roodhemden en rijke geelhemden zijn niet helemaal uit de lucht gegrepen, maar moeten met een korreltje genuanceerd zout genomen worden. Er is in de dorpen en steden van het noorden een grote middenstand (uit het niets?) omhooggesprongen. Vorig jaar-alleen al in Phon Phisai-verbouwden 2 banken(BangkokBank, FarmersBank) en het postkantoor met toename van het aantal loketten. Twee andere banken openden een filiaal(KTBbank, SiamCommercial). Feit is dat veel brommers cash betaald worden.

Yamaha doet goede zaken: de fabrieken in Thailand exporteren ook naar Vietnam en Maleisie. En ik ben blij met mijn stille tuftuf in de huiskleuren rood en zwart.

J´attendrai le jour et la nuit / Dalida / *

2 aug

 Ik zal dag en nacht op je wachten

 

De vergadering van de Vlaamse Studenten Vakbond eindigde in wrange verhalen over despotische dekanen en patserige professoren. Ook toen al vond ik vergaderingen vervelend. Maar de beloning mocht er zijn, met de Gentse groep naar mijn eerste kelderconcert.

 

Het zaaltje in de Brusselse Marollen spuwde welriekende rook naar de afdalende binnenkomers. Teruggetrokken achter een pilaarvormige actieleider, zwom ik in de muziek, vollopend met droom en drang.

 

Verzoeknummers welkom, zei de presentator. Ik schrok wakker en riep meteen “J´attendrai”. Ik had het Dalida horen zingen op de lange golf van Radio Europe. De saxofonist zette donker in, bijna rochelend als haar vertolking van Gigi l´amoroso. Ook al zo een weemoedig lied over de terugkeer van haar ontrouwe maar o zo tedere geliefde.

 

Een lief leven later, kijk ik vanaf mijn hometrainer naar de tv, een schitterende docu over Jimmy Rosenberg, een tragische telg uit de muzikale zigeunerfamilie. Net zoals zijn verre neef Django Reinhardt, een hemels improvisator.

 

Onder de strepen van mijn strakke wenkbrauwen, kleuren mijn ogen nat. Mijn ogen reageren vochtig, mijn benen vallen stil. Waarom begin ik half te happen naar oude zuchten? Misschien om het verlies van mijn onschuld, misschien omdat ik het wachten heb opgegeven?

* intro voor een Radio Weesp uitzending

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.